Na achttien jaar monogamie stapte ik de datingmarkt weer op. De wereld was veranderd. Er werd gesproken over een nieuwe ‘codex’, over expliciete toestemming, over communicatie die bijna juridisch aanvoelde.
Ik moet eerlijk zijn: ik stond er huiverachtig tegenover.
De Angst voor de Sfeerspons
In mijn hoofd was seks een dans van intuïtie. Je voelt de spanning, je leest de lichaamstaal, je ziet de blik in haar ogen. Dat is toch evident? Ik was oprecht bang dat vragen als “Is dit oké?” of “Wil je dit?” zouden werken als een ijskoude emmer water over een smeulend vuurtje. Ik zag mezelf al zitten als een soort bureaucraat in de slaapkamer, de ‘magie’ eigenhandig de nek omdraaiend met een vragenlijst.
Maar de realiteit is ook dat diezelfde magie voor veel vrouwen een masker is geweest voor ongemak, of erger. Blijkbaar zijn die misverstanden legio. Blijkbaar is wat voor mij ‘duidelijke lichaamstaal’ lijkt, voor een ander soms een bevriezing of een beleefdheid. De codex bleek dus nodig, ook al voelde het voor mij als een belemmering.
De Onverwachte Wending
Onlangs was er een dame bij me thuis. De spanning was voelbaar, de sfeer was goed. En ondanks mijn scepsis, besloot ik het anders te doen. Bij elke ‘volgende stap’ vroeg ik het zachtjes:
“Is het oké?” “Ben je zeker?”
En wat bleek? Zij deed hetzelfde bij mij.
Wat ik had gevreesd als een ‘sfeerspons’, ontpopte zich tot iets totaal anders. Het was niet klinisch. Het was niet storend. Het was waanzinnig erotisch.
Waarom het werkte
Het vragen om toestemming deed drie dingen die ik niet had voorzien:
- De Bevestiging: Elke keer dat ze “ja” zei, was dat een expliciete bevestiging van: “Ik wil jou écht.” Geen twijfel, geen grijs gebied, maar pure intentie.
- De Veiligheid: Omdat we de grenzen hardop benoemden, viel de spanning van het “aftasten” weg. Je weet dat de ander er 100% bij is, wat de weg vrijmaakt voor totale overgave.
- De Intensiteit: Het verhoogde de opwinding. Het werd een spel van verlangen en bevestiging dat veel intenser aanvoelde dan het zwijgzame gokwerk van vroeger.
Ik hoef niet bang te zijn voor de nieuwe regels. Die codex is er niet om de magie te stelen, maar om een kader te scheppen waarin die magie veilig kan bloeien. Het vragen naar een ‘ja’ bleek geen rem, maar een gaspedaal.
Het is geen belemmering, integendeel. Het is de ultieme manier om tegen elkaar te zeggen: ik zie je, ik respecteer je, en ik wil je zó graag dat ik zeker wil weten dat jij hetzelfde voelt.
En geloof me, dat is allesbehalve een sfeerspons.