Van “Mij Niet Bellen” naar Mindful

Als ik het woord ‘mindfulness’ hoorde, zag ik direct beelden voor me van wierookstokjes, witte gewaden en mensen die beweren dat ze kunnen zweven terwijl ze alleen maar op een veel te hard kussentje zitten. Voor een nuchtere vader die al blij is als hij de dag doorkomt zonder een Playmobilmannetje in zijn voetzool te krijgen, klonk het als klinkklare onzin.

Toch zat ik daar vorige week. Tegenover een docente, in een gewone stoel. Niet omdat ik mezelf spiritueel wilde verlichten, maar omdat ik simpelweg ‘gestuurd’ werd. De batterij was leeg, de emmer liep over en mijn omgeving vond dat het tijd was voor actie.

Geen Zen-meester, maar een No-Nonsense Aanpak

Ik ging erheen met mijn hakken in het zand. “Ik ga niet neuriën,” dacht ik nog. Maar wat bleek? Mijn docente was wars van alle franjes. Geen klankschalen, geen vage teksten over ‘één zijn met het universum’, maar gewoon een één-op-één gesprek over hoe de bedrading in dat drukke hoofd van ons werkt.

Zij begreep blijkbaar ook dat een ploeterpapa geen behoefte heeft aan spirituele poeha, maar aan gereedschap.

De ‘Aan/Uit’-knop Zoeken

Wat ik daar leerde, is eigenlijk verrassend nuchter. Mindfulness is voor mij niets anders dan leren hoe je die voortdurende stroom van to-do lijstjes, werkstress en “heb ik de zwemzak wel ingepakt?” heel even op pauze zet. Het is geen magie; het is mentale hygiëne.

  • Het resultaat? Mijn hoofd staat niet meer 24/7 op standje ‘orkaan’.
  • De methode? Gewoon even leren focussen op je ademhaling of op wat je op dit moment aan het doen bent, zonder dat je gedachten direct naar de belastingaangifte van volgend jaar schieten.
  • De eerlijke conclusie? Het werkt. Tegen alle verwachtingen in.

De Nuchtere Balans

Ben ik nu een ander mens? Nee. Ik ben nog steeds dezelfde vader die af en toe zucht als de vaatwasser niet is leegegmaakt. Maar ik merk dat ik minder snel ‘ontplof’ en dat ik die momenten van rust oprecht kan pakken.

Denk je: “Dat is niets voor mij”: ik snap je. Ik was die man. Maar als je een lesgever treft die de zweverigheid in de prullenbak gooit en je gewoon uitlegt hoe je je hoofd even stillegt, dan is het de investering meer dan waard.

Soms moet je even stoppen met rennen om te zien waar je eigenlijk naartoe gaat. En dat kan blijkbaar prima zonder wierook.

Een reactie achterlaten

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *