“Daar zit ik dan. Gordijnen dicht, onder een fleece en Ed Sheeran die samen met Luke Combs via de speakers mijn woonkamer in huilt. ‘Life Goes On’, zingen ze. Nou Ed, Luke… makkelijk praten voor jullie, maar mijn ‘Life’ lijkt momenteel meer op een aflevering van een soap.
Ik weet het: mezelf wentelen in zelfmedelijden is een fulltime baan geworden, en de arbeidsvoorwaarden zijn vreselijk. Maar eerlijk? Soms heb je gewoon een bebaarde Brit en een countryzanger nodig om je te vertellen dat het oké is om even een emotioneel wrak te zijn terwijl je naar een stapel werk en een hond vol medelijden staart. Het is geen falen, het is… ‘artistieke bezinning’. Toch?”