De tafel waar we ’s middags allemaal samen eten en praten over de dagelijkse dingen. Tot onze jobstudente – die bijna achttien is en dus officieel vindt dat ze de wereld begrijpt – me trakteerde op een ongevraagde update over haar privéleven.
De aankondiging: Ze heeft het gepland. De Grote Gebeurtenis. De ontmaagding. De timing: De nacht van Oud op Nieuw.
Terwijl zij met glinstering in haar ogen vertelde dat vriendinnen dit “zo romantisch” en “symbolisch voor een nieuw begin” noemden, voelde ik een plaatsvervangende gêne die dieper sneed dan de gemiddelde nieuwjaarsbrief.
De Mythe vs. De Realiteit
Iedereen doet altijd alsof die eerste keer een scène is uit een indiefilm met zacht tegenlicht en een dromerige soundtrack. Maar laten we eerlijk zijn: de eerste keer is meestal vooral onhandig. Het is een choreografie van ellebogen op de verkeerde plek, verwarring over welk lichaamsdeel waar hoort en het onvermijdelijke gevoel dat je een IKEA-kast probeert te monteren zonder handleiding en met drie vijzen te weinig.
En dan kies je daarvoor… Nieuwjaar?
- De Logistiek: Terwijl de rest van de wereld “Happy New Year!” brult en een vuurpijl je raam passeert, lig jij te worstelen met een condoomverpakking die niet open wil.
- De Glamour: Er is niets minder erotisch dan de echo van dronken buren die ‘Les Lacs du Connemara’ zingen en de wetenschap dat je waarschijnlijk net iets te veel hebt gegeten om je echt “behendig” te voelen.
- De Herinnering: Ik wilde haar bijna zeggen: “Meid, mijn mooiste herinnering aan mijn eerste keer is vooral dat het eindelijk voorbij was en dat niemand gewond raakte.”
De “Vaderlijke” Reflex
In plaats van haar te vertellen dat ze beter een saaie dinsdagmiddag in februari kan kiezen (minder druk, betere focus), hoorde ik mezelf die typische, lichtjes betuttelende vaderrol aannemen. Je weet wel, die toon waarbij je probeert modern te lijken maar eigenlijk klinkt als een brochure van de mutualiteit.
“Pas je wel op? En eh… veiligheid boven alles, hé? Gebruik je verstand (en een condoom).”
Ze knikte enthousiast, terwijl ik me afvroeg wanneer ik precies die man ben geworden die instructies geeft over anticonceptie aan een jonge vrouw alsof het over de veiligheidsvoorschriften van een heggenschaar gaat.
Een Mijlpaal (met een korrel zout)
Kijk, het is een mijlpaal. Absoluut. Het is het einde van een tijdperk en het begin van een hoop nieuwe onzekerheden. Ik gun het haar van harte, maar ik hoop vooral dat ze de volgende dag niet teleurgesteld is dat er geen engelenkoor begon te zingen terwijl de klok twaalf sloeg.
Mijn goede voornemen voor dit jaar? Met een boog rond zulke diepgaande gesprekken lopen voor ik mijn tweede koffie op heb.
Gelukkig nieuwjaar (en succes met de IKEA-kast, kleine).